06-2009

Sampige Samachara
June 2009
 

Sampige Spotlight

 I'm Raghu Sanjeev. I'm married to Ashvini and we have a lovely, naughty 6 year old daughter - Sumedha. I did all my education in Bangalore. I was one of those guys who never wanted to leave my hometown. I had a great opportunity to study in Mysore Ramakrishna Ashram, but I decided to stay back and enrolled in National College - Jayanagar,Bangalore. I then did my Engineering from UVCE, Bangalore. It was just too hard for me to leave my native place. Of course all that changed when I started working. I guess this is an example for "Man Proposes, God disposes". However, I don't regret having left my home town almost 14 years back. I did gain lot of experience living in different parts of the world, meeting different people. The situations I had been in gave me great mental strength.

Ashvini is a native of Basavani, a place near Shringeri. She had her education at Sringeri. She learnt carnatic music from Smt.Vijayalakshmi (sister of His Holyness Sri Abhinava Vidya Tirtha Swamigal). She also likes to paint. Our daughter Sumedha likes to sing and dance.
 
We lived in Chicago,IL for about 8 and 1/2 years before moving to Cary,NC in 2007. My family is enjoying  the stay in NC. We were very delighted when we came to know about "Sampige" and its activities. We like the family like atmosphere and various events by Sampige that keeps bringing people together. We have started to feel like back home. we welcome new friends and the fun they bring with them.
 
We were lucky to celebrate our 10th marriage anniversary with Sampige folks in Harris lake. I got the opportunity to play "lagori" on that day and I had lot of fun.

Kagga Column

ಅನ್ನದಾತುರಕಿಂತ ಚಿನ್ನದಾತುರ ತೀಕ್ಷ್ಣ ।
ಚಿನ್ನದಾತುರಕಿಂತ ಹೆಣ್ಣುಗಂಡೊಲವು ।।
ಮನ್ನಣೆಯ ದಾಹವೀಯೆಲ್ಲಕಂ ತೀಕ್ಷ್ಣತಮ ।
ತಿನ್ನುವುದದಾತ್ಮವನೆ ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ।।
annadAturakiMta chinnadAtura tIkSha |
chinnadAturakiMta heNNugaMDolavu ||
mannaNeya dAhavIyellakaM tIkShatama |
tinnuvudadAtmavane maMkutimma ||
 
There is in Man craving for food, but more so for wealth.
There is in Man craving for wealth, but more so for carnal pleasure.
What surpasses even that, however, is craving for reputation:
That devours his soul! --Mankuthimma

ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಿರುನೋಟಗಳು  (Glimpses of Karnataka)

Kannada Language and Literature

Last year some of us at Sampige had the good fortune of attending a camp on Kannada literature that was run by Prof. N Lakshminarayana Bhatta.  For 2 days, the campers studied Kannada literature from it's earliest known inscriptions to the Navodaya period of B.M Sri.

For now, the antiquity of Kannada can be scientifically dated as early as the 3rd century C.E in the Kannada words and phrases have been found on coins and plates. The oldest known Kannada language full-length inscription in the Kannada script is the Halmidi inscription. It is a stone tablet that dates back to between 5th-6th century and was found in the Halmidi village in Hassan taluk of Karnataka. Specific literary works that have survived in the form of manuscripts belong to the 9th century C.E and later. Kavirajamarga is the earliest available writing in Kannada language. It makes important references to earlier Kannada works, and lists various writers and poets as the best in the language. Unfortunately, none of their works have been discovered yet.

Kannada language can be divided into 3 linguistic phases Old (850–1200 CE), Middle (1200–1700 CE) and Modern (1700–present); and its literary characteristics can be categorised as Jain, Veerashaiva and Vaishnava. recognising the prominence of these three faiths in giving form to, and fostering, classical expression of the language, until the advent of the modern era. Although much of the literature prior to the 18th century was religious, some secular works were also committed to writing.

Ruchi Recipes

Kadai Paneer (winner: side dish category. Valentine's Day Party. Feb 2009)

Contributor: Nataraja Thuppanna
 
Ingredients:
  • Capsicum      2 to 3
  • Onion             1 Big
  • Tomato          3 medium
  • Paneer           1 Pkt Nanak fried paneer
  • Ginger paste   1 spoon
  • Garlic paste    1 spoon
  • Chilli powder and salt - to taste
  • Turmeric
  • Spring onions
Method:
  1. Fry onions till golden brown. Set aside.
  2. Fry capsicum on high flame seperately. Take them out while still crunchy. Set aside.
  3. Fry ginger paste, garlic paste, chilli powder and turmeric in pan. Add tomato's and fry until all tomatoes are mashed into liquid.
  4. Add onions and capsicums fried earlier. (Can add water if required).
  5. Cook till oil starts to separate.
  6. Add paneer and cook on low flame for 5 minutes. Garnish with spring onions 

ಲೇಖಕ್ Lines

 ಪಯಣ -  ರಿಷಿ ಆಚಾರ್ಯ

ಉಡುಪಿಯ ಕನಕದಾಸ ರಸ್ತೆ. ಚಿಕ್ಕ ಹೋಟೆಲೊಂದರ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ರೋಹಿತ್ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಹೊರಗಡೆ "ಹುಯ್ಯೋ" ಅಂತ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಶವಂತ ಚಿತ್ತಾಲರ "ಮೂರು ದಾರಿಗಳು" ಕಾದಂಬರಿ ಓದುತ್ತಾ ಇದ್ದ. "--- ನಿರ್ಮಲೆಯ ಬಗೆಗೆ ತನ್ನಲ್ಲಿನ್ನು ಯಾವ ಭಾವನೆಯೂ ಮೊಳೆತಿರದುದ್ದಕ್ಕೆ ತನಗೇ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿದೆ.----". ತೆರೆದ ಕಿಟಕಿಯಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ತಣ್ಣನೆ ಗಾಳಿ, ಅವನಿಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. "ಆಗಲೆ ಎಂಟು ಗಂಟೆಯಾಯ್ತಲ್ಲ" ಅಂದುಕೊಂಡು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಏರ್ ಬ್ಯಾಗಿನ ಜಿಪ್ ತೆಗೆದು, ಮೇಲೆ ಕೈಗೆ ಸಿಗುವಂತೆ ಇಟ್ಟ. " ಈ ಮುದಿಯ ಬಾಸ್ ರಾಘವನ್ ಈ ಸರಿಯಾದ್ರು ಖುಷಿಯಾಗ್ಬೇಕು" ಅಂದ್ಕೊಂಡ. ಹಳೆಯ ಬಾಕಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಡೀಲರನಿಂದ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ. ರೋಹಿತ್ ಗೋದ್ರೆಜ್ ಕಂಪೆನಿಯ ಸೇಲ್ಸ್ ಆಫ಼ೀಸರ್.

ಕವಿತಾ, ಲಲಿತಾ ಮತ್ತು ನಮಿತಾ ತಮ್ಮತ್ತಿಗೆ ಮಂಜುಳಾನ ಜೊತೆ ಸುದ್ದಿ ಹಚ್ಚಿದ್ದರು "ಅತ್ತಿಗೆ, ಅವನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಡಾಲರ್ ಸಂಬಳವಂತೆ. ಅಂದ್ರೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ! ನಮ್ಮ ಪ್ರಿಯಾನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗೆ ನೊಡಿಕೊಳ್ತಾನೆ. ಪ್ರಿಯಾ ಬಹಳ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದ್ಲು" ಕವಿತಾ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಪ್ರಿಯಾ ಅವಳ ದೊಡ್ಡಣ್ಣನ ಮಗಳು. "ನನ್ನ ಮಗಳು ರೂಪಾ ಇನ್ನೂ ಎರಡನೆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಗಂಡು ನೋಡೊಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರೆ, ಕೊನೆಯ ವರ್ಷ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮದುವೇನೂ ಮಾಡಬಹುದು" ದೊಡ್ಡಕ್ಕ ನಮಿತಾ ಹೇಳಿದಳು. "ಲಲಿತೂ ಬೇಗ ರೆಡಿಯಾಗೇ. ಆಗ್ಲೆ ಎಂಟು ಕಾಲು. ಇನ್ನೇನು ಒಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿರಬೇಕು" ಲಲಿತನ ಗಂಡ ಕೂಗು ಹಾಕಿದ.

"ನೀನೇನು ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡಮ್ಮ. ನಾನಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗೇ ಇದ್ದೀನಿ. ವಾರಕೊಂದು ಸಾರಿ ಸುಮಾ ಆಂಟಿ ಮನೆಗೂ ಹೋಗ್ಬರ್ತೀನಿ. ಎರಡು ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಫ಼ೋನು ಮಾಡ್ತಾರೆ" ನಂದಿನಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸಂತೈಸುತಿದ್ದಳು. ನಂದಿನಿ ಲಾಲಬಾಗ್ ರೋಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಸಾಫ಼್ಟ್ ವೇರ್ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಜಿನೀಯರ್. ಐದಂಕಿ ಸಂಬಳ. ಜೆ.ಪಿ. ನಗರದ ಲೇಡಿಸ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಒಂದರಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಅಪ್ಪನ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಮಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಡಾಕ್ಟರು. ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ. ನಂದಿನಿಯನ್ನು ನೊಡುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಿತ್ತು. "ನಂದಿನಿ ಎಂಟುವರೆಯಾಯ್ತೇ. ಇನ್ನು ಮುಕ್ಕಲು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಆ ಎಮೆರಾಲ್ಡ್ ಬಸ್ಸಿನವ ಬಹಳ್ ಪಕ್ಕಾ. ಕರೆಕ್ಟಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡ್ತಾನೆ" ಅಪ್ಪ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕಾಫ಼ಿ ಕುಡಿಯುತ್ತ ಕೂಗಿದರು.

"ಬೇಗ ಬಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಕ್ರ್‍ಅಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿರ್‍ತಾರೆ. ಆಗಲೇ ಒಂಬತ್ತು ಗಂಟೆಯಾಗ್ತಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಲು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ದರ್ಶನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಏ ಶ್ರೀನಿ, ಬಾರೊ, ಟಿಕೆಟ್ ತಗೊಂಡು, ನಿಂತಿರು. ಒಂಬತ್ತು ಕಾಲಿಗೆ ರಿಪೊರ್ಟ್ ಮಾಡಬೇಕು. ಒಂಬತ್ತುವರೆಗೆ ಬಸ್ ಬಿಡ್ತಾನೆ. ಆ ಎಮೆರಾಲ್ಡ್ ಬಸ್ಸಿನವನಿಗೆ ಹೇಳು, ಒಂದು ಹತ್ ನಿಮಿಷ ಲೇಟಾಗುತ್ತೆ ಆಂತ" ಭಟ್ಟರು ಬಹಳ ಉದ್ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮಗ, ಹೆಂಡತಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿತ್ತಿದ್ದರು.

"ಮಲ್ಪೆ ಬೀಚು ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕೊಳೆಯಾಗಿದೆ. ಕಾಲಿಡೊಕ್ಕು ಜಾಗ ಇರದಷ್ಟು ಹೊಲಸಾಗಿದೆ. ಎರಡೇ ವರ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಅಲ್ವಾ, ನಮ್ಮ ಹನಿಮೂನಿಗೆ ಬಂದದ್ದು. ಆಗ ಪರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ" ಶ್ರೀವತ್ಸ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಏರ್ ಲೈನ್ಸ್ ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಬರುವಾಗ. ಹೊಸ ಸುಮೊ, ಚಿಕ್ಕ ಮಗು ಬೇರೆ, ಹ್ಯಾಗೆ ರಾತ್ರಿ ಡ್ರೈವ ಮಾಡ್ತಾರೊ ಅಂತ ಅವರ ಹೆಂಡತಿ ಸವಿತಾ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಮಲ್ಪೆ ವಿಚಾರ ತಲೆಗೆ ಹೊಗಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಪೈಗಳು ಬೆಳಗ್ಗೇನೆ ಶಿರಾಲಿಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರು. ಆ ಹೈಕೊರ್ಟ್ ಅಡ್ವೊಕೇಟ್ ಆಳ್ವಾರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಪೈಗಳ ತಮ್ಮನೇ ಅವರ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತಗಾದೆ ತೆಗೆದಿದ್ದ. ಆ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಆಟೊದಲ್ಲಿ ಹೊರಟಿದ್ದರು, ಕಾಪುವಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಆಳ್ವರ ಮನೆಗೆ. "ನಮ್ಮೂರ ಹುಡ್ಗ, ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ನೊಡಿ, ಸೌತ್ ಇಂಡಿಯಾದ್ ನಂಬರ್ ಒನ್ ಸ್ಟಾರು----" ಪುತ್ತೂರಿನ ಆಟೊ ಡ್ರೈವರ್ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್, ಆಗ ತಾನೆ ಕಲ್ಪನಾದಲ್ಲಿ ಯಾವೊದೊ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾ ನೊಡಿ ಬಂದಿದ್ದ. ಎದುರುಗಡೆ ಎಚ್. ಎಮ್. ಪಿ. ಬಸ್ಸಿನ ಪ್ರಕಾಶ ಬೆಳಕು ನೋಡಿ ಆಟೊದ ಹೆಡ್ ಲೈಟ್ ಬಲ್ಬ್ ಸುಟ್ಟಿರುವಿದು ನೆನಪಾದರೂ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹಾಕ್ಸೊಣ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ" ಅಂದ್ಕೊಂಡ.

ಠಾಣೆಯ ಸಬ್ ಇನ್ಸಪೆಕ್ಟರ್ ಜೇಕಬ್ ತೊಮಸ್ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯ ನಾಸಿರ್ ನೊಂದಿಗೆ ಬ್ಯಾಗ್ ಪೈಪರ್ ವಿಸ್ಕಿ ಕುಡಿಯುತ್ತ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಾನೆ ಒಳ್ಳೆ ಕಲೆಕ್ಷನ್ ಆಗಿತ್ತು. ಭಟ್ಕಳದಿಂದ ಕುಂದಾಪುರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮೆಟಡೊರ್ ಒಂದನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ. ಹನ್ನೊಂದು ಸೀಟಿನ ಆ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹದಿನೆಂಟು ಜನರನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ ಒಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಡ್ರೈವರ್ ನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಇನ್ನೂರೈವತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಕಿತ್ತಿದ್ದ. "ದಿನಾ ಇಂಥಾ ಗಿರಾಕಿಗಳು ಸಿಕ್ಕರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ" ಅಂದ.

ಒಂಬತ್ತು ಕಾಲಿಗೆ ಏದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಪಾಟಿಲರು ಮತ್ತು ತಿಮ್ಮಯ್ಯ ಬಂದು ರಿಪೊರ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಇಬ್ಬರೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅಕೌಂಟಂಟ್ ಜನರಲ್ ಆಫ಼ೀಸಿನ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು. ೫೦ ವರ್ಷದ ಪಾಟೀಲ್ ಮತ್ತು ೩೦ ವರ್ಷದ ತಿಮ್ಮಯ್ಯ ಇಬ್ಬರೂ ಅವಿವಾಹಿತರು. ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತರು. ಅವರು ಬಸ್ಸು ಏರಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕೂ, ಯುವಕನೊಬ್ಬ ಮಿನರಲ್ ವಾಟರ್ ಬಾಟಲ್ ಹಂಚುತ್ತಿದ್ದ. "ಇವನೌವನ್, ಈ ಬಾಟಲ್ ಕೊಡೊ ಬದ್ಲಿಗಿ, ನೂರಾ ಎಂಬತ್ ರುಪಾಯಿದಾಗ್ ಹತ್ ರುಪಾಯಿ ಇಳಿಸಬಾರದಾ?" ಅಂದ್ರು ಪಾಟಿಲರು.

"ಹೀಗೇ ಒಂದ್ಸಾರಿ ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಮಿನರಲ್ ವಾಟರ್ ಅಂತ ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಮಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿದ್ರಂತೆ.----" ಲಲಿತಾ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಗಂಡ " ಈ ಸುದ್ದಿ ನಿಜ ಆಗಿ, ಬಾಟಲ್ ನಲ್ಲಿ ರಮ್ಮೋ, ಜಿನ್ನೋ ಮಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ." ಅಂದ್ಕೊಂಡ. ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರೋಹಿತ್ ಇನ್ನೂ ಮೂರು ದಾರಿಗಳು ಓದ್ತಾ ಇದ್ದ. ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಭಟ್ಟರ ಮಗ ಶ್ರೀನಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಭಟ್ಟರು ಇದ್ದರು. ಬಸ್ಸು ಇನ್ನೇನು ಬಿಡಬೇಕು, ಓಡೋಡಿ ಬಂದು ಹತ್ತಿದರು.

ಈ ಕಡೆ ಮೊದಲ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗಿಯರಿದ್ದರು. ಸೇಂಟ್ ಮೇರಿಸ್ ನೋಡಲು, ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬಂದು, ಮಳೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಕಡೆ ಹೋಗಲಾರದೆ ವಾಪಸ್ಸು ಹೊರಟಿದ್ದರು. ಅವರ ಹಿಂದೆ ಅಕೌಂಟಂಟ್ ಆಫ಼ೀಸಿನ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿದ್ದರು. ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಖಾಲಿಯಿತ್ತು. ಮುಲ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಕ್ ಅಪ್ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಇತ್ತು. ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕವಿತಾ, ನಮಿತಾ ಇದ್ದರು. ಅದರ ಹಿಂದಿನದ್ದರದ್ದಲ್ಲಿ ರೂಪಾ ಮತ್ತು ನಂದಿನಿ ಇದ್ದರು. ಆ ಸೀಟು ಶ್ರೀನಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಪಕ್ಕದ ಸೀಟೇ ಆಗಿತ್ತು!

"ಈ ಫ಼ಿಲ್ಮಿನ ಡೈರೆಕ್ಟರ್ ಯಾರೊ ಹೆಸರು ನೆನಪು ಬರ್ತಾ ಇಲ್ಲ" ರೋಹಿತ್ ಶ್ರೀನಿನ್ನ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದ. ಆಗಲೇ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದರು. ರೋಹಿತ್ ಶ್ರೀನಿಗೆ ಒಂದೆರೆಡು ಕಂಪನಿಗಳ ಅಡ್ರೆಸ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಶ್ರೀನಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸೈನ್ಸನಲ್ಲಿ ೮೯% ಗಳಿಸಿ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪಾಸಾಗಿ, ಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಬಸ್ಸಲ್ಲಿದ್ದ ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಐಶ್ವರ್ಯಾ ರೈದು ಯಾವುದೋ ಫ಼ಿಲ್ಮ್ ಸಾಂಗ್ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು. "ಬನ್ಸಾಲಿ" ಅಂದಳು ರೂಪಾ. ರೋಹಿತ್ ಅವಳ ಕಡೆ ನೋಡಿ ನಕ್ಕ. "ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು, ಇವಳಂತ ಹುಡುಗಿ ಹುಡುಕಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು" ಅಂದೊಕೊಂಡ. ಆ ಕಡೆ ನಂದಿನಿ ಟಿಸಿಪಿ/ಐಪಿ ಆಂಡ್ ರಿಲೇಟೆಡ್ ಪ್ರೊಟೊಕಾಲ್ಸ್ ಅಂತ ಯಾವೊದೋ ಪುಸ್ತಕ ಓದುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಬಸ್ಸು ಹೈವೇ ಮೇಲೆ ಹೊರಟಿತ್ತು. "ನಮ್ಮಕಾರು ಹೋಯ್ತಾ?" ಕವಿತಾ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತೈದನೇ ಸಾರಿ ಕೇಳಿರಬೇಕು. ನವವಧುವರರು ಹೊಸ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಅದೇ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದರು. "ನೋಡೇ ಈಗಿನ ಹುಡುಗರು ಎಷ್ಟು ಮಜಾ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಟೈಮಿನಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲ ಇತ್ತಾ?" ಅಂತ ಕೊರಗಿದಳು ಕೂಡ.

ಹೊರಗಡೆ ಇನ್ನೂ ಮಳೆ ಸುರಿಯತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಡ್ರೈವರ್ ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಟೀಲರಿಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದ "ಹೊಸಾ ಬಸ್ಸು ಸಾರ್, ಬರೀ ಮೂರನೇ ಟ್ರಿಪ್. ನಮ್ಮ ಯಜಮಾನ್ರು ಹದಿನೆಂಟು ಲಕ್ಷ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ---".

ಹೊರಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮಳೆ, ಶ್ರೀವತ್ಸಗೆ ತಮ್ಮ ಹನಿಮೂನ್ ನೆನಪು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ "ಏ ಆಖೊಂಕಿ ಗುಸ್ತಾಖಿಯಾ ಮಾಫ಼್ ಹೋ--" ಅಂತ ಯಾವುದೋ ಫ಼ಿಲ್ಮಿನ ಹಾಡು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಸವಿತಾಗೆ ಇನ್ನೂ ಚಿಂತೆ ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರು ತಲುಪಿದರೆ ಸಾಕಪ್ಪಾ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಂದೆ ಹೊಗುತ್ತಿದ್ದ ಎಮೆರಾಲ್ಡ್ ಬಸ್ಸನ್ನು ಓವರ್ ಟೇಕ್ ಮಾಡಹೊರಟಿದ್ದ ಗಂಡನನ್ನು ತಡೆದರು. ಹಿಂದಿನ ಕಾರ್ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಮಗು ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಟೆಡ್ಡಿ ಬೇರ್ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದು.

ಪೈಗಳು ಅಂತೂ ಆಳ್ವಾರ ಮನೆ ತಲುಪಿದ್ದರು. ಆಳ್ವಾರ್ ಮನೆ ಹೈವೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ. ಬಹಳ ಹುಕಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದರು. ತಾವು ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆ, ಅಮೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಟೋಮೇಟೆಡ್ ಕಾರ್ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ, ಮನೆ ಒಳಗಡೆನೆ ಇರುವ ಮಿನಿ ಬಾರ್--, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿಸಿದ್ದರು.

ಆಳ್ವಾರ ಮಗ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು "ಬನ್ನಿ ಕುಳುತಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅಪ್ಪ ಇದೀಗ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಎರಡುವರೆ ಕಿಲೊಮೀಟರ್ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮನೆ, ಊರೊಳಿಗಿದೆ. ಅಲ್ಹೋಗಿದಾರೆ. ನೀವು ಬಂದ್ರೆ ವೇಟ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ" ಅಂದ. ಹೊರಗಡೆ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಗುಂಗಿನಲ್ಲೇ ಇದ್ದ. ಯಾವುದೊ ಸಿರಿಯಲ್ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಆಕ್ಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ್ದ. ಅದರ ಟೈಟಲ್ ಸಾಂಗ್ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ. "ಡೆನ್ನಾನ ಡೆನ್ನಾನ, ಡೆನನ ಡೆನ್ನಾನ ಓ. ತುಳು ನಾಡ ಸೀಮೇಡು, ಕಮರೋಟ್ಟು ನಾಡೊಡು, ಗುಡ್ಡದ ಭೂತವುಂಡುವೇ----".

ಪೈಗಳಿಗೆ ಬೇಜಾರಾಯ್ತು. "ಇಲ್ಕೇಳು, ನಾನೇ ನಿಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮನೆಗೆ ಹೊಗ್ತಿನಿ. ಅಡ್ರೆಸ್ ಕೊಡು" ಅಂತ ಇಸ್ಕೊಂಡರು. ಹೊರಗೆ ಬಂದು "ಬಾರಪ್ಪ ಊರೊಳಗೆ ಹೋಗೊಣ" ಅಂತ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟರು. ಜಯಪ್ರಕಾಶ ಹಾಡುತ್ತಲೆ ಆಟೊ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಹೊರಟ.

ಇತ್ತ ಪಾಟೀಲರು ತಿಮ್ಮಯ್ಯನ ಜೊತೆ ಹರಟೆ ಹಚ್ಚಿದ್ದರು. ಅವರ ಮುಂದಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗಿಯರು "ದೇರ್ ಇಸ್ ಸಂ ತಿಂಗ್ ಮೇರಿ" ಫ಼ಿಲ್ಮಿನ ಯಾವುದೊ ಸೀನಿನಲ್ಲಿ ನಾಯಿಮರಿಯೊಂದರ ಜೊತೆ ಹೀರೊನ್ ಫ಼ೈಟಿಂಗ್ ದ್ರಶ್ಯ ನೆನಸಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಆ ದ್ರಶ್ಯ ಏನು ನೋಡಿ ನೆನಪು ಬಂತು ಅಂತ ತಿಮ್ಮಯ್ಯ ತಲೆ ಕೆಡಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ.

"ನಮ್ಮ ಕಾರು ಹೋಯ್ತಾ" ಕವಿತಾ ನೂರೊಂದನೇ ಸಾರಿ ಕೇಳುವದಕ್ಕು, ಬಸ್ಸು ಜೋರಾಗಿ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿದ ಶಬ್ದ, ಏನಕ್ಕೊ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದ ಶಬ್ದ, ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದು ಕೇಳಿಸಿದವು. ಎಲ್ಲಾ ಕೆಳಗಿದು ಬಂದರು.

ಪೈಗಳು ಕುಳಿತಿದ್ದ, ಜಯಪ್ರಕಾಶನ ಆಟೊ, ಹೆಡ್ ಲೈಟ್ ಇಲ್ಲದೆ ರೊಡ್ ಕ್ರಾಸ್ ಮಾಡ ಹೊರಟಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಿಂದ ಡ್ರೈವರ್ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಬ್ರೇಕ್  ಹಾಕಿದರೂ, ಆಟೊಕ್ಕೆ ಬಂದು ಚಚ್ಚಿತು. ಜಯಪ್ರಕಾಶನಿಗೆ ಜ್ನ್ಯಾನವಿತ್ತಾದರೂ, ಮೇಲೆಳಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಪೈಗಳಂತೂ ಮೂರ್ಚೆ ತಪ್ಪಿ, ತಲೆಯಿಂದ ರಕ್ತ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಡ್ರೈವರ್ ಬರುವ ಕಾರೊಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಗೋಗರೆದ. ಆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಆಂಬ್ಯುಲೆನ್ಸ ತರ ಹೋದ್. ಆ ಅಂಬಾಸಿಡರ್ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಈ ತಿಮ್ಮಯ್ಯ ಹೊಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಅನ್ನುವದೇ ಆಶ್ಚರ್ಯ.

ಹಿಂದೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀವತ್ಸರ ಸುಮೋ ನಿಂತಿದ್ದ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯಿತು. ಶ್ರೀವತ್ಸರೇನು ಕುಡಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೇಕೇ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದರೊ? ಮಗುವಿನ ಮುಂದಿನ ಎರಡೂ ಹಲ್ಲು ಮುರಿದು ರಕ್ತ ಬಂದಿತು. ಸವಿತಾ ಬರ್ರೋ ಅಂತ ಅಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ದೂರಿನಿಂದ ನೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಳ್ವಾರ ಮಗ ಪೊಲಿಸಿಗೆ ಫ಼ೋನು ಮಾಡಿದ. ರೋಹಿತ್ ಅವರ ಮನೆಯಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಫ಼ೋನು ಮಾಡಿ ಮುದಿಯ ಬಾಸ್ ರಾಘವನ್ ಗೆ "ಬಸ್ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ಆಗಿದೆ. ಬರುವುದು ತಡವಾಗಬಹುದು." ಅಂತ ತಿಳಿಸಿದ. ರಾಘವನ್ ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪರಿ. ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ ರೋಹಿತ್ ಏನೊ ಆಟ ಆಡ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ ಅಂದ್ಕೊಂಡರೂ "ಶೆರಿ" ಅಂದ.

ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಆಂಬ್ಯುಲನ್ಸ ಬಂದು ಪೈಗಳನ್ನು, ಜಯಪ್ರಕಾಶನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊಯಿತು. ಇತ್ತ ಮಗುವನ್ನು ನೊಡಲು ಡಾಕ್ಟರೊಬ್ಬರು ಬಂದಿದ್ದರು. ಪಾಟೀಲರು ಅವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ್ದಿದ್ದರು. ಡಾಕ್ಟರು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಪಿರಿತ್ ಹಚ್ಚಿ, ಸಣ್ಣದೊಂದು ಕಾಟನ್ ತುಣುಕೊಂದು ಇಟ್ಟು "ಭಯಪಡುವ ಕಾರಣವೇನು ಇಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಪೆಟ್ಟು ಅಷ್ಟೆ" ಅಂತ ಸವಿತಾನ್ನ ಸಾಂತ್ವನಗೊಳಿಸಿದರು.

ಜೇಕಬ್ ತೋಮಸ್ ತನ್ನ ಜೀಪನ್ನೇರಿ ಬಂದ "ಯಾರಿಲ್ಲಿ ಡ್ರೈವರ್?" ಅಂತ ಕರೆದ. ಡ್ರೈವರ್ ಮುಂದೆ ಬಂದು "ನಾನೇ ಸಾರ್---" ಅಂತ ಹೇಳುವದರಲ್ಲೆ, ಜೇಕಬ್ ಅವನಿಗೆ ಕಪಾಳ ಮೋಕ್ಷ ಮಾಡಿದ. ನಮ್ರತಾ ಕವಿತಾಗೆ "ಅದು ಹೆಂಗ್ ಹೊಡ್ದ ನೋಡೆ" ಅಂದಳು. "ಇಲ್ಲಾ, ನಮ್ಮ ಮಾಲಿಕರು ಬರ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ. ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಹಾಸ್ಪಿಟಲ್ ಕಳಿಸಿ ಆಗಿದೆ. ಈ ಸುಮೋದವರನ್ನ ನಾನೇ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರಿಗೂ, ಆಟೊದವರಿಗೂ ಕಾಂಪೆನ್ಸೇಷನ್ ಕೊಡಿಸೊಣ" ಡ್ರೈವರ್ ಅಂದ. "ಮೊದಲು ಸ್ಟೇಶನ್ ಗೆ ನಡಿ. ಆಮೇಲೆ ನೊಡೊಣ" ಅಂತ ಜೇಕಬ್ ಬಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಟೇಶನ್ ಗೆ ಹೊರಡಿಸಿದ.

ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಚಿಕ್ಕ ಸ್ಟೇಶನ್. ಡ್ರೈವರ್, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಮತ್ತು ಆಗ ತಾನೇ ಬಂದಿದ್ದ ಬಸ್ ಮಾಲಿಕ ಒಳಗೆ ಹೊದರು. ಲಲಿತಾನ ಗಂಡ "ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡಿ. ಈಗ ಅಡ್ಜಸ್ಟಮೆಂಟ ಆಗುತ್ತೆ. ಆ ಇನ್ಸಪೆಕ್ಟರ್ ಸ್ವಲ್ಪ ದುಡ್ಡು ತಿಂತಾನೆ. ಇದೇ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಹೋಗೋಣ" ಅಂತ ಹೆಂಡತಿಗೆ, ಅವಳ ಸಹೋದರಿಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಶ್ರೀನಿ, ನಂದಿನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ "ನಾನೇನು ಮಾಡ್ಲಿ. ಏನು ಮಡಿದರೂ, ಎಲ್ಲೂ ಕೆಲಸ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ಪರ್ಸೆಂಟ್ ತೆಗೆದು ಏನು ಯುಸ್ ಇಲ್ಲ". "ಅಪ್ಪ ನನ್ನ ಯಾರೊ ಡಾಕ್ಟರ್ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಟು ಹಾಕ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ. ಏನು ಮಾಡ್ತಿಯಾ, ಬೇಗ ಮಾಡು. ನೀನ್ ಇಂಜಿನೀರಿಂಗ್ ಪಾಸಾಗ್ಗಿಂದ್ ನಾನು ಏನೋ ನೆವ ಹೇಳ್ಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಹಾಕ್ತಾ ಇದ್ದಿನಿ" ನಂದಿನಿ ತನ್ನ ಕಷ್ಟ ಹೇಳಿಕೊಂಡಳು.

ರೋಹಿತ್ ಕವಿತಾ, ಲಲಿತಾ, ನಮ್ರತಾ ಮತ್ತು ರೂಪಾಗೆ ಒಗಟೊಂದು ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದ " ಒಂದು ಬಿಲ್ಡಿಂಗನಲ್ಲಿ ೧೪ ಅಂತಸ್ತಿದೆ. ೮ನೇ ಅಂತಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿ, ೮ ರಿಂದ ೯ ನೇ ಅಂತಸ್ತಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಬ್ಬಲು ಒಂದು ಘಂಟೆ ಬೇಕು. ೯ ರಿಂದ ೧೦ ಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ಸಾಕು. ಹಾಗೇ ೧೦ ರಿಂದ ೧೧, ೧೧ ರಿಂದ ೧೨, ೧೨ ರಿಂದ ೧೩ ಮತ್ತು ೧೩ ರಿಂದ ೧೪ ಅಂತಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಧರ್ಧ್ ಘಂಟೆ ಬೇಕು. ಆಂಬ್ಯುಲನ್ಸಗೆ ಫ಼ೋನು ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅದು ಎರಡು ಘಂಟೆಗಳ ನಂತರ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟನೆ ಅಂತಸ್ತಿನ ಬೆಂಕಿ ಆರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ?". ರೂಪಾ ಚಕ್ಕನೆ ೧೧ ಅಂದಳು. ಅದಕ್ಕೆ ರೋಹಿತ್ "ಬೆಂಕಿ ಅರಿಸುವದು ಫ಼ೈರ್ ಎಕ್ಸ್ಟಿಂಗವಿಶರ್ ಟ್ರಕ್, ಆಂಬುಲನ್ಸ ಅಲ್ಲ" ಅಂದ ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತ.

ಹನ್ನೆರಡು ಘಂಟೆಗೆ ರಾಜಿಯಾಯ್ತು. ಪೈಗಳ, ಜಯಪ್ರಕಾಶನ್ ಮೆಡಿಕಲ್ ಬಿಲ್, ಸುಮೋದ ಗ್ಯಾರೇಜ್ ಬಿಲ್ ಜೊತೆ ಜೇಕಬ್ ಒಂದುವರೆ ಸಾವಿರ ದಕ್ಷಣೆ. ಒಂದು ಘಂಟೆಗೆ ಬಸ್ಸು ಹೊರಟಿತು. ಶ್ರೀನಿ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ನಂದಿನಿ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿ ಒಂದು ನಿರ್‍ಣಯಕ್ಕೆ ಬಂದ. ಭಟ್ಟರು ಜೊರಾಗಿ ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತ ನಿದ್ದೆ ಮಾದುತ್ತಿದ್ದರು. ರೊಹಿತ್ ತನ್ನ ವಿಸಿಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡು ನಮ್ರತಾಗೆ ಕೊಟ್ಟ "ನಾನು ಮಾಧ್ವನೇ" ಅಂತ ಹೇಳಿ.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನವರಂಗ್ ಹತ್ತಿರ ರೋಹಿತ್ ಇಳ್ಕೊಂಡ. "ಇಲ್ಲೆ ರಾಮ ಮಂದಿರದ ಹತ್ರ ಮನೆ. ಖಂಡಿತ ಬರಬೇಕು" ಅಂತ್ ಕವಿತಾ, ಲಲಿತಾ, ನಮ್ರತಾಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ. ನಮ್ರತಾಗೆ ತಮ್ಮ ಮನೆ ಟೆಲಿಫ಼ೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೊಡಲು ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಆತ ಇಳಿದು ಹೊದ ಮೇಲೆ ಕವಿತ "ಅವನ್ ಹತ್ರ ಲ್ಯಾಪಟಾಪ್ ಇದೆ ಅಂದ ಮೇಲೆ ಒಳ್ಳೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕು" ಅಂದ್ಲು. ರೂಪಾ ಇನ್ನೂ ಕೈ ಬೀಸಿ ಬೈ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ಲು.

ಶ್ರೀನಿ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮಂಗೆ "ಇವಳು ನಂದಿನಿ ಅಂತ ಹಳೇ ಫ಼್ರೆಂಡು. ನಾನು ಇವಳನ್ನೇ ಮದುವೆ ಆಗಬೇಕು ಅಂತಿದೀನಿ. ಇವರ ಅಪ್ಪ ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದು, ಉಡುಪಿ ಬ್ರಾಂಚ್" ಒಂದೇ ಉಸುರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ. ಭಟ್ಟರು "ಆಯ್ತು, ನೋಡೊಣ" ಅಂದರು.

ಒಂದುವರೆ ಲೀಟರ್ ಲಿಂಕಾ ಬಾಟಲಿನಲ್ಲಿ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ ರಮ್ ಮಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಕುಡಿದ ತಿಮ್ಮಯ್ಯ, ಪಾಟೀಲರು ಇನ್ನೂ ಎದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಲಲಿತಾನ ಗಂಡನೂ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಒಂಚೂರು ರುಚಿ ನೋಡಿದ್ದರು. ೭ ಘಂಟೆಗೆ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಬರಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಬಸ್ಸು ಹನ್ನೆರಡುವರೆಗೆ ಬಂತು.

Sampige, P.O.Box 1201, Morrisville, NC 27560-8711